Τυχαία έπεσε στα χέρια μου μια παλιά εφημερίδα. Η ημερομηνία έγραφε Πέμπτη, 16 Μαρτίου 1989.
Δεν ήταν απλώς ένα κιτρινισμένο φύλλο χαρτί. Ήταν ένα ταξίδι σε μια εποχή που το ποδόσφαιρο το ζούσαμε διαφορετικά.
Δεν υπήρχαν αθλητικά sites, ούτε Facebook, ούτε Instagram, ούτε ειδοποιήσεις στο κινητό. Δεν υπήρχαν podcasts και δεκάδες εκπομπές να αναλύουν κάθε φάση. Υπήρχαν οι εφημερίδες.
Με μία ή δύο αθλητικές εφημερίδες την εβδομάδα ενημερωνόσουν για όλα. Από την Α’ Κατηγορία μέχρι τα πιο μικρά πρωταθλήματα της Κύπρου. Διάβαζες προσεκτικά τα αποτελέσματα, τις βαθμολογίες, τους σκόρερ, τις μεταγραφές και τις μικρές ειδήσεις των σωματείων. Κάθε λέξη είχε αξία, γιατί ήταν ο μοναδικός τρόπος να νιώσεις κοντά στην ομάδα σου.
Οι μικρές κατηγορίες είχαν τότε τη θέση τους στις σελίδες των εφημερίδων. Ίσως όχι με την έκταση που τους άξιζε, αλλά αρκετή για να κάνουν τους ανθρώπους των χωριών να περιμένουν με αγωνία την επόμενη έκδοση.
Σήμερα η ενημέρωση είναι στιγμιαία. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα μαθαίνουμε τα πάντα. Ζούμε σε μια εποχή όπου η πληροφορία είναι ατελείωτη. Κι όμως, πολλές φορές χάνεται η ουσία μέσα στην ταχύτητα.
Εκείνα τα χρόνια υπήρχε περισσότερη αναμονή, περισσότερη υπομονή και ίσως μεγαλύτερη εκτίμηση για κάθε είδηση. Η μυρωδιά του χαρτιού, το ξεφύλλισμα της εφημερίδας και η αναζήτηση της ομάδας σου στις αθλητικές σελίδες ήταν μια μικρή ιεροτελεστία που δύσκολα περιγράφεται στις νεότερες γενιές.
Το ποδόσφαιρο αλλάζει. Τα μέσα ενημέρωσης αλλάζουν. Η τεχνολογία προχωρά και αυτό είναι φυσιολογικό.
Όμως, κρατώντας στα χέρια μου εκείνη την εφημερίδα του Μαρτίου του 1989, κατάλαβα πως κάποιες αναμνήσεις δεν ξεθωριάζουν ποτέ. Γιατί δεν είναι μόνο οι αγώνες που μένουν στη μνήμη μας. Είναι και ο τρόπος που τους ζήσαμε.
Ίσως γι’ αυτό σήμερα υπάρχει ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη να δίνουμε χώρο στις μικρές κατηγορίες. Στα σωματεία των χωριών, στους ανθρώπους που αγωνίζονται εθελοντικά και στους ποδοσφαιριστές που συνεχίζουν να παίζουν για την αγάπη της φανέλας.
Αυτό ακριβώς προσπαθεί να κάνει το Mappinio News. Να κρατά ζωντανή την προβολή του ποδοσφαίρου της βάσης, γιατί εκεί βρίσκονται οι πιο αυθεντικές ιστορίες του κυπριακού αθλητισμού.







