Μήπως έφτασε η ώρα για ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις και στο Αγροτικό Ποδόσφαιρο;
Η λέξη «μεταρρυθμίσεις» ακούγεται συχνά το τελευταίο διάστημα στην πολιτική ζωή του τόπου μας. Ίσως όμως ήρθε η στιγμή να ανοίξει σοβαρά αυτή η συζήτηση και στον χώρο του Αγροτικού Ποδοσφαίρου, πριν να είναι πολύ αργά.
Το Αγροτικό Ποδόσφαιρο πρέπει να απεγκλωβιστεί από πρακτικές και δομές που πλέον δεν εξυπηρετούν την ανάπτυξή του. Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα είναι ο τρόπος λειτουργίας των ομοσπονδιών και η πολυδιάσπαση που παρατηρείται εδώ και χρόνια.
Μια πιθανή λύση θα ήταν όλες οι ομάδες να ενταχθούν απευθείας κάτω από τη ΣΤΟΚ, με τη δημιουργία μιας νέας κατηγορίας κάτω από την Επίλεκτη Κατηγορία. Η κατηγορία αυτή θα μπορούσε να λειτουργεί με ομίλους ανά επαρχία, μειώνοντας τα έξοδα μετακινήσεων και αυξάνοντας τον ανταγωνισμό σε τοπικό επίπεδο.
Οι υφιστάμενες ομοσπονδίες δεν χρειάζεται να καταργηθούν. Αντίθετα, μπορούν να παραμείνουν ενεργές διοργανώνοντας καθαρά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, με λιγότερους περιορισμούς και περισσότερη ευελιξία σε θέματα εγκαταστάσεων και συμμετοχών. Έτσι, αρκετές κοινότητες που τα τελευταία χρόνια είδαν τις ομάδες τους να αναστέλλουν τη λειτουργία τους, ίσως βρουν ξανά κίνητρο να επιστρέψουν στα γήπεδα.
Η πραγματικότητα είναι σκληρή. Κάθε χρόνο οι ομάδες λιγοστεύουν, τα έξοδα αυξάνονται και οι δυσκολίες μεγαλώνουν. Αν δεν ληφθούν σύντομα γενναίες αποφάσεις, φοβάμαι ότι σε λίγα χρόνια δεν θα ψάχνουμε τρόπους να διοργανώσουμε καλύτερα πρωταθλήματα· θα ψάχνουμε ομάδες για να μπορέσουμε να διοργανώσουμε πρωταθλήματα.
Το Αγροτικό Ποδόσφαιρο αποτελεί κομμάτι της ιστορίας και της κοινωνικής ζωής των κοινοτήτων μας. Η διατήρησή του δεν είναι απλώς αθλητικό ζήτημα. Είναι θέμα παράδοσης, πολιτισμού και ζωής της κυπριακής υπαίθρου.
Η ώρα των αποφάσεων έχει φτάσει. Το ερώτημα είναι αν θα δράσουμε σήμερα ή αν θα συζητάμε αύριο για όσα χάσαμε.
Ο ΑΛΟΥΠΟΣ
