Το αγροτικό ποδόσφαιρο δημιουργήθηκε για να ενώνει τις κοινότητες, να δίνει διέξοδο στη νεολαία και να κρατά ζωντανά τα σωματεία των χωριών μας. Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ένα φαινόμενο που απειλεί τη βιωσιμότητα πολλών ομάδων: η ανεξέλεγκτη σπατάλη χρημάτων και οι παράλογες οικονομικές απαιτήσεις ορισμένων ποδοσφαιριστών.
Πολλές διοικήσεις, στην προσπάθειά τους να πετύχουν άμεσες επιτυχίες, μπαίνουν σε έναν άτυπο «πλειστηριασμό» για την απόκτηση ποδοσφαιριστών. Κάθε καλοκαίρι ακούμε για απαιτήσεις που δεν έχουν καμία σχέση με τα δεδομένα του αγροτικού ποδοσφαίρου. Ποσά που κάποτε θεωρούνταν αδιανόητα για ερασιτεχνικές κατηγορίες, σήμερα παρουσιάζονται ως κάτι φυσιολογικό.
Το πιο ανησυχητικό όμως είναι ότι αρκετοί ποδοσφαιριστές εκμεταλλεύονται αυτή την κατάσταση. Αντί να αξιολογούν το σωματείο, το περιβάλλον, τις εγκαταστάσεις και τις προοπτικές της ομάδας, αντιμετωπίζουν τη μεταγραφή αποκλειστικά ως οικονομική συναλλαγή. Ζητούν αμοιβές που βρίσκονται εκτός πραγματικότητας, γνωρίζοντας ότι πάντα θα βρεθεί κάποιος παράγοντας πρόθυμος να πληρώσει περισσότερα.
Το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό. Σωματεία με ιστορία δεκαετιών επιβαρύνονται οικονομικά, περιορίζουν τις επενδύσεις στις ακαδημίες και στις υποδομές τους ή ακόμη χειρότερα οδηγούνται σε οικονομικά αδιέξοδα. Αντί τα χρήματα να κατευθύνονται στην ανάπτυξη νέων ποδοσφαιριστών, ξοδεύονται σε βραχυπρόθεσμες λύσεις. Η βιωσιμότητα του αγροτικού ποδοσφαίρου αποτελεί σήμερα αντικείμενο συζήτησης και προβληματισμού από τους φορείς του χώρου. �
Π.Ο.Ε.Λ. +1
Η ευθύνη βέβαια δεν βαραίνει μόνο τους ποδοσφαιριστές. Οι διοικήσεις οφείλουν να βάλουν όρια και να λειτουργούν με βάση τις πραγματικές οικονομικές δυνατότητες των σωματείων τους. Καμία άνοδος και κανένα πρωτάθλημα δεν αξίζει αν η επόμενη μέρα βρίσκει το σωματείο χρεωμένο και αδύναμο.
Το αγροτικό ποδόσφαιρο χρειάζεται επιστροφή στις αξίες που το έκαναν ξεχωριστό: αγάπη για το άθλημα, σεβασμό στη φανέλα, εθελοντισμό και υγιή ανταγωνισμό. Οι ποδοσφαιριστές που πραγματικά αγαπούν το παιχνίδι θα πρέπει να θυμούνται ότι η αξία τους δεν μετριέται μόνο από το ποσό που ζητούν, αλλά από την προσφορά τους μέσα και έξω από το γήπεδο.
Αν δεν αλλάξει η νοοτροπία όλων μας, σύντομα θα βλέπουμε ομάδες να ξοδεύουν περισσότερα από όσα αντέχουν και ποδοσφαιριστές να απαιτούν περισσότερα από όσα πραγματικά αξίζει η αγορά. Και τότε, ο μεγάλος χαμένος δεν θα είναι κανείς άλλος από το ίδιο το αγροτικό ποδόσφαιρο.




