Ένας ποδοσφαιριστής κόσμημα για τα γήπεδα μας τόσο για την ποδοσφαιρική του αξία όσο και για τον χαρακτήρα του είναι ο αρχηγός του Αχυρώνα Λιοπετρίου Κώστας Σεμιρτζίδης. Γεννημένος τις 13 Ιουλίου το 1986 ο Κώστας πρωτοήλθε την Κύπρο για λογαριασμό του Π.Ο.Ορμήδειας τον Γεννάρη του 2013. Εκεί έμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 2016 όπου μετακόμισε στην Ολυμπιάς Λυμπιών, στην οποία αγωνίστηκε για μια σεζόν. Το καλοκαίρι του 2016 ο Κώστας υπόγραψε στον Αχυρώνα όπου αγωνίζεται μέχρι σήμερα. Φέτος με το περιβραχιόνιο του αρχηγού ανυπομονούσε να πανηγυρίσει τόσο την κατάκτηση του πρωταθλήματος όσο και το κύπελλο.
Σαφώς απογοητευμένος από τη διακοπή ο Κώστας θυμάται πώς ξεκίνησε η σεζόν φέτος.
“Η χρόνια για εμάς θα ήταν διαφορετική και το γνωρίζαμε εμείς που είμαστε στην ομάδα τα τελευταία χρόνια. Το μπατζετ θα έπεφτε όπως ήταν φυσιολογικό μετά τις αποτυχημένες προσπάθειες που είχαμε τις προηγούμενες χρονιές με μεγάλο προϋπολογισμό όπου οι στόχοι ήταν η άνοδος και ο τελικός κυπέλλου όπως ήταν φυσικό.
Έχοντας πλήρη εμπιστοσύνη στον κοουτς μας αλλά και την διοίκηση μας δεχτήκαμε τη μείωση απολαβών χωρίς δεύτερη σκέψη. Είχαμε πει ότι ο στόχος τις ομάδας θα είναι το χαμηλό μπατζετ και να γλιτώσει η ομάδα όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Εγώ προσωπικά με τις προσθήκες που έκανε ο κοουτς έλεγα ότι θα δούμε κάτι καλύτερο από την παραμονή που θέσαμε ως στόχο πράγμα που με δικαίωσε αργότερα γιατί στα μέσα της χρονιάς αναθεωρήσαμε τον στόχο που βάλαμε και πιστεύαμε πλέον στην άνοδο και τον τελικό κυπέλλου.
Προπονητές διοίκηση και παίκτες πραγματικά είμασταν ένα και αυτό έβγαινε και μέσα στο γήπεδο, απολαμβάναμε κάθε στιγμή μας και περιμέναμε με αγωνία κάθε Σάββατο να μπούμε στο γήπεδο να απολαύσουμε το παιχνίδι όπου σε συνδυασμό ερχόταν και το αποτέλεσμα που θέλαμε.
Δυστυχώς όμως λόγω της πανδημίας όλα σταμάτησαν. Άλλαξε η ζωή μας, η καθημερινότητα μας γιατί κακά τα ψέματα προέχει πάντα η υγεία. Μια γρίπη που αποδείχθηκε θανατηφόρα σε πολλές χώρες στην δίκη μας χώρα τα μέτρα πιστεύω ήταν όσο το δυνατόν καλύτερα και με βάση και τα στατιστικά το αντιμετωπίσαμε όσο καλύτερα μπορούσαμε. Συγχαρητήρια σε όλους και ειδικά στους ήρωες γιατρούς νοσηλευτές που ήταν μέρα νύχτα επι ποδός.
Τέλος ήθελα να πω ότι ναι μεν είμαι χαρούμενος και υπερήφανος σαν αρχηγός αυτής της ιστορικής ομάδας του Αχυρώνα Λιοπετρίου που η ομάδα ανέβηκε στην Β κατηγορία μετά από πολλά χρόνια αλλά είμαι στεναχωρημένος γιατί αυτό το ήθελα να γίνει μέσα στο γήπεδο και πιστεύω ότι το πρωτάθλημα μπορούσε να συνεχιστεί ποσό μάλλον το κύπελλο που ήταν και ο στόχος μας ο αρχικός και φτάσαμε εκεί αλλά δεν το είδαμε!!!
Και τελευταίο άφησα το α και το ω αυτής της ομάδας που είναι η Διοίκηση μας. Ένα μεγάλο ευχαριστώ που ήταν δίπλα μας, που δεν μας έλειψε τίποτα, που φτιάχνουν μαζί με την κοινότητα ένα γήπεδο στολίδι, και που ξόφλησε τους ποδοσφαιριστές και όλους ως το τελευταίο σεντ και φυσικά τον προπονητή μας που για μένα είναι καθηγητής. Δίκη του η δουλειά δικά του και τα αποτελέσματα γιατί πήρε από τον καθένα ξεχωριστά ότι είχε και δεν είχε!!!”
Λόγια μέσα από την καρδιά του αρχηγού του Αχυρώνα Λιοπετρίου Κώστα Σεμιρτζίδη.
