Το Anarita Arena, στην κοινότητα Αναρίτα, ήταν κάτι περισσότερο από ένα απλό γήπεδο. Ήταν ένας ζωντανός χώρος γεμάτος φωνές, πάθος και συλλογικές στιγμές που ένωναν τους ανθρώπους.
Εκεί, οι κάτοικοι μαζεύονταν για να στηρίξουν την ομάδα τους, να πανηγυρίσουν, να αγχωθούν και να ζήσουν μαζί κάθε φάση του αγώνα. Δεν διέθετε τη λάμψη ή τις ανέσεις των μεγάλων σταδίων, όμως είχε κάτι πολύ πιο ουσιαστικό: αυθεντικότητα, ψυχή και μια δυνατή αίσθηση κοινότητας.
Με τα χρόνια, καθώς το κυπριακό ποδόσφαιρο άλλαζε και οι μικρές ομάδες υποχωρούσαν, γήπεδα σαν το Anarita Arena άρχισαν να χάνουν τον ρόλο τους. Οι ομάδες μετακινήθηκαν, οι εγκαταστάσεις εγκαταλείφθηκαν και το γήπεδο πέρασε σταδιακά στη σιωπή.
